بشكاف

همسر مسافر زمان

محمد بياگوي — Sat, 10 Sep 2011 02:59:00 GMT

سلام.

بعد از ديدن اين فيلم، اگر خيلي سياه نگر باشيد، متوجه خواهيد شد که متاسفانه ما در کشورمان نه، نويسنده داريم، نه فيلمنامه نويس و نه کارگردان.

داستان فيلم درباره مردي است که بخاطر يک بيماري ژنتيک، دچار سفر در زمان مي شود. بدون اينکه خودش بخواهد. به گذشته زمان کودکي خودش مي رود و مادرش را مي بيند که تصادف ميکند و در اصل خودش عامل تصادف است اما کاري نمي تواند بکند. با دختري که قرار است با او ازدواج کند از زمان کودکي اش آشنا مي شود. و خلاصه تمام اتفاقاتي که براي يک داستان علمي تخيلي هيجان انگيز نياز است.

اما اين فقط ظاهر داستان است. باطن آن، از عنوان داستان شروع مي شود. همسر مرد مسافر زمان. يک خواننده و بيننده آگاه متوجه مي شود که قهرمان داستان، مرد نيست بلکه همسر اوست که بايد با بود و نبود همسرش بسازد تا وقتي که اورا بطور کامل از دست بدهد.

اما اين باطن داستان را بعضي درک نکرده اند. فکر مي کنند که داستان درباره آخرت و مسافرت در زمان و منطق و فلسفه ي آن است در حالي که اصلا اينطور نيست. ترکيب کلي داستان براي يک خواننده آگاه نشان مي دهد که نويسنده، قصد بيان يک افسانه علمي تخيلي را نداشته بلکه با کنار هم گذاشتن نکات علمي غير ممکن، يک داستان فلسفي از زندگي متاهلي ساخته است.

اين يک داسان فلسفي نيست، يک داستان خانوادگي است. درباره مردها، مردهايي که هستند و نيستند. هم خانواده را دوست دارند و هم نميتوانند در کنار خانواده باشند ولي به هر صورت وجود آنها لازم است و خانواده آنها را مي خواهد. حتي اگر نباشند.

مرد مسافر زمان، نمي تواند کنترلي بر سفرهايش داشته باشد و به همين دليل بارها همسرش در مواقع نياز تنها مي گذارد. داستان ساده است.

شرمم مي آيد وقتي مي بينم بعضي از هموطنها خودشان را نويسنده و فيلم نامه نويس و کارگردان مي دانند.

شرمم مي آيد از هنري که اين افراد خود را به آن منتسب مي کنند.

نوآوري گرافيکي درباره اسلام و مسلماني

محمد بياگوي — Tue, 31 Aug 2010 11:05:00 GMT

اين مطلب بصورت يک نامه به دستم رسيده بود. آدرس آن http://www.nayzak.deviantart.com/ مي باشد.
در اين تصوير نوشته شده: وقتي يک راهبه سر تا پاي خودش را مي پوشاند، به معني اين است که خودش را وقف خدا کرده است حالا چرا وقتي يک زن مسلمان اين کار را مي کنددر حال ظلم به خودش است؟

نفع شخصي يا دستور خدا! كدام را انجام دهيم؟

محمد بياگوي — Sat, 21 Nov 2009 08:36:00 GMT

مهاجرت امام حسين (ع) از مدينه

هميشه فکر مي کنيم که همه چيز را مي دانيم و سعي هم نمي کنيم تا دانسته هاي خود را آزمايش کنيم. در حالي که خداوند در قرآن کريم مي فرمايد: آيا کساني که ايمان آورده اند، گمان مي کنند که آنها را آزمايش نمي کنيم؟ ايحسب الناس ان يترکوا ان يقولو آمنا و هم لا يفتنون. کتاب "لهوف" معتبرترين کتاب در زمينه نهضت عاشورا مي باشد که تصميم دارم به مناسبتهاي مختلف بخشهايي از آنرا در وبلاگم بياورم. هم خودم چيزي ياد بگيرم و هم اينکه براي دوستان، انشالله مفيد واقع شود.

به نقل از کتاب "لهوف" اثر گرانقدر سيدابن طاووس به ترجمه عبدالرحيم عقيقي بخشايشي

متن کتاب

محدثان بعد از شرح ملاقات حسين با وليد بن عتبه و مروان مي نويسند: صبح همان روز که سوم شعبان سال 60 هجري بود، حسين به سوي مکه حرکت کرد و بقيه ماه شعبان و رمضان و شوال و ذي القعده را در مکه به سر برد. عبدالله بن عباس و عبدالله بن زبير به خدمتش مشرف شدند و آن حضرت را از رفتن باز داشتند. حسين فرمود: من از رسول خدا دستوري دارم که بايد آن را انجام دهم. ابن عباس از نزد امام بيرون آمد درحالي که واحسيناه مي گفت. پس از آن عبدالله بن عمر به امام گفت: بهتر آن است که با مردم گمراه صلح کني و اقدام به جنگ نفرمايي.

امام در پاسخ فرمود: مگر نمي داني که از پستي و حقارت دنيا بود که سر يحيي را براي گردنکشي از گردنکشان بني اسراييل به هديه بردند؟ آيا نمي داني که بني اسراييل از طلوع فجر تا برآمدن آفتاب، هفتاد پيامبر را مي کشتند و سپس به بازار آمده و به معاملات و خريد و فروش خود مشغول مي شدند و گويا هيچ کاري انجام نداده اند. ولي خداوند در عذاب آنان تعجيل نکرد و به آنان مهلت داد و پس از سپري شدن مهلت، انتقام شديدي از آنان گرفت. اي عبدالله از خشم و غضب خداوند بپرهيز و از ياري من کوتاهي مکن.

پ.ن:

بني اسراييل که از فجر تا برآمدن آفتاب، هفتاد پيامبر را مي کشتند و خم به ابرو نمي آوردند و حتي اينکار را عبادت به حساب مي آوردند. انسان به جايي برسد که گناه را مي بيند و مي فهمد که گناه است اما آنرا انجام مي دهد و با خود مي گويد، من صلاح کار خودم را بهتر از خدا مي دانم و همان کاري را مي کنم که خودم مي خواهم و تشخيص مي دهم درست است.

اينکه انسان گناهي را انجام دهد و آنرا به بدترين نوع ممکن نيز انجام دهد، نشانه حماقت کامل است. يعني گناهي را انجام دهد و بداند که گناه است اما توجيه کند که بايد اينکار را بکنم.

اهل کوفه و قاتلين امام حسين و ساير ائمه، همگي ميدانستند که گناه مي کنند اما توجيه مي کردند که اينکار به نفعشان است و نفع خود را مقدم بر دستور خدا مي دانستند.

عاشقانه هاي دهنمكي

محمد بياگوي — Fri, 03 Apr 2009 14:31:00 GMT

درباره يک فيلم – عاشقانه هاي دهنمکي

بخش اول عاشقانه ها و بسيجي ها

"اگر چيزي براي نوشتن نداريد، سعي کنيد خودتان را دار بزنيد. اگر موفق شديد که همه ناراحتي ها تمام مي شود، و اگر موفق نشديد، چيزهايي را خواهيد يافت که درباره آنها بنويسيد" ارنست همينگوي

اکران اخراجيهاي قسمت دوم همانند قسمت اولش با حرف و حديثهاي فراواني همراه شد و تا مدتها نيز اين صحبتها ادامه خواهد داشت. از بغض دوستان تا عناد هميشگي دشمنان. بغض دوستان نکته جديد و عجيبي نبود که جناب دهنمکي از آن ناراحت شوند. حتي درفيلمهايي که به هيچ غصه و انديشه اي مرتبط نمي شوند الا دغدغه هاي کوچولوي کارگردانان بزرگ، بغض دوستان وجود دارد. اينکه من هم ميتوانستم مثل اين را بسازم ولي ارزش من و مخاطبينم بيشتر است و يا اين داستان اصلا وجود خارجي ندارد و بر فرض وجود هم اجازه نيست درباره اش صحبت شود بخاطر مصالح!. دشمنان هم که هميشه جاي خودشان را دارند با حرفهايي مثل نهادينه کردن خشونت.

نکته ي اين فيلم، اقبال مخاطبين خاص بود. خاص در مقابل دو عام دشمن و دوست. اکثريت مردمي که از اين فيلم لذت بردند خاص بودند. بخشي شامل همان آدمهايي که از فيلمهاي مثلثي پسر و دختر و تجمل، خوششان مي آيد. اين فيلم پر از مثلثهاي عاشقانه بود.

بخش اول: مثلثهاي عشقي

1- پسر و دختر و عدم تناسب (رضويان و خداداد و عدم تناسب شغلي و خانوادگي).

2- پسر و دختر و انقلاب دروني (ارجمند و شريفي نيا و تحول شريفي نيا که از همان اولين لحظه برايش برنامه ريزي شده بود و عجيب و نچسپ نبود هم بخاطر فيزيک صورت شريفي نيا و ارجمند و هم بخاطر سابقه بازيگري شريفي نيا)

3- پسر و دختر و تناسب روحيه (عبدي و فروزنده و عدم تناسب جسماني و فقط تناسب روحيه) اين زوج هنوز به هم نرسيده با اينکه ظاهرا به هم نمي خورند اما عشق عجيبي بينشان هست. حتي در بدترين لحظات همديگر را فراموش نمي کنند.

4- پسر و دختر و هفت خوان و وصال زميني نافرجام (ديرباز و ضيغمي و هفت خوان مشکلات پيرامونشان و نرسيدن) لات بودن ديرباز، متدين بودن خانواده دختر، مانع بودن برادر دختر، زندان، رفتن به جبهه، شرکت در جنگ، کشته شدن در برابر زنده ماندن به هر قيمتي. در آخر هم اين هفتخوان مانع از وصال زميني مي شود.

5- مرد و زن و وحدت کامل (شريقي نيا و لرستاني و تناسب ايندو از هر لحاظ، جسماني و روحيه اي) زن تقريبا براي شوهرش مي ميرد و شوهر هم ممکن است. نکته مهم اينکه هردو تا حدودي آب زير کاه هستند و حاضرند بعضي جاها زيرآبي بروند.

6- مرد و مرام لاتي و خالکوبي هايش. اوسيوند و خالکوبي هايش که ازهمه چيز برايش مهمتر است ولي از خدا مي خواهد که آنها را بسوزاند تا از سرافکندگي در برابر لاتهاي واقعي (بسيجي ها) بيرون بيايد. رسول هم مرام دارد اگرچه اهل منطق هم هست. مرام و منطق باعث انتخاب راه درست مي شود.

7- مرد و مرام دزدي و دزدي هايش. حيايي که اهل منطق و مباحثه و استدلال است زيرا درباره کفن بحث مي کند و برايش فرقي نمي کند که داخل کشورش باشد يا در محاصره دشمنان. از منطقش کوتاه نمي آيد. مرامش را هم زيرپا نمي گذارد و در سخت ترين شرايط دست از شغلش بر نمي دارد. در آخرين تحول هم از روي منطقش تصميم مي گيرد نه از روي تحول.

8- مرد و زن و سيد و بچه هايشان اينها به نوعي پدر و مادر و معلم وطن هستند که به هر صورت عاشق فرزندانشان هستند، سر براه يا چموش، عشق فرزند و شاگرد بالاتر است.

9- زوجهاي مختلف در هواپيما و بيرون آن. همه عاشقند. کسي با شريکش بدرفتاري نمي کند

10- مرد و همپالکي هايش و مرام بي خيالي ( مظلومي و هم سلولي هاي بي خيالش در زندان که با تجارت سيگار و آدم، زندگي را مي گذرانند و فعلا آب و خوراکي و موسيقي دارند و همين برايشان کافيست از زندان قبلي که در آن بوده اند. اما شرايط تحول برايشان يکسان اتفاق مي افتد. همين که سيد برايشان دلسوزي ميکند و همينکه سرافکنده هم مي شوند.

11- ...

بخش دوم: بسيجيهاي امام

اين مثلثهاي عاشقانه هماني بود که توانست بخشي از تماشاگران را به خودش بکشاند. اما بخش بعدي تماشاگران همانهايي هستند که از حال و هواي جبهه تصوير مي خواستند و به آرزوي خودشان هم رسيدند. در پايان فيلم، مادر پير و خميده قامتي را ديدم که از صندلي پشتي ما بيرون آمد و به سمت در خروجي رفت. شايد اين مادر براي ديدن خاطرات فرزند شهيدش آمده بود. همانهايي که بعضي وقتها از زبان ديگران مي شنيد که در جبهه اينطور است.

کسي که به دنبال رنگ و بوي جبهه و اسارت آمده بود به اندازه کافي از آن بهره برد که اشکهايش را سرازير کند. اين هم بخش دوم مخاطبين.

اين دو گروه مختلف بخاطر واقعي بودن داستان به سينما آمدند. دنياي واقعي ما همين است. متديني نيست که در محله اش لات و لوت نباشد و لات و لوتي هم نيست که در محله اش يک بسيجي و يا متدين يافت نشود. اين زندگي، حقيقيست.

اشکالاتي که نظرم رسيد

اولين نکته، نبودن عکس و يادي از امام راحل بود. موتور محرک جبهه ها، تصوير و کلام امام بود نه خاک و وجب و آب و روستا و شهر و نامردي دشمن. حتي لاتهاي لبناني عکس امام را خالکوبي کردند. دومين اشکال اين بود که ظرفيت داستان براي يک کار در اين مدت خيلي بيشتر از اين حرفها بود. ميشد از آن يک کار طولاني تر ساخت. يا اينکه همين را دو قسمت کرد. انشاءالله در سريالي که قرار است از آن ساخته شود اين موارد برطرف شده باشند.

مادر از جبهه برات پيام دارم. پيام از شهيداي امام دارم، مادرم ديگه نميگم بيش از اين، سلامم رو به امام برسون. ديگه مادر تو نميبيني منو، وعده من و تو باشه کربلا...

حضرت نوح - داستان واقعي

محمد بياگوي — Sun, 22 Mar 2009 03:04:00 GMT

Evan Almighty

به کارگرداني تام شادياک

خلاصه داستان:

ايوان باکستر شخصيت فرعي و مظلوم از فيلم بروس قدرتمند، اينبار قوي مي شود و از يک گزارشگر ساده تبديل به يک سناتور ايالات متحده مي شود. چيزي در مايه هاي نماينده مجلس خودمان. موفقيت از سر و کولش بالا ميرود و شعارش اين است: تغييرات

و خدا اينبار به سراغ او مي آيد. به دليل اينکه خواسته بزرگي داشته و خدا هم مسئوليت مطابق آن خواسته را به او تفويض مي کند. و اين مسئوليت چيزي نيست جز ساختن يک کشتي بزرگ تا به وسيله آن حيوانات و انسانها را از چنگال سيلي که قرار است در تابستان بر سر مردم بريزد، نجات دهد.

اين داستان نکات زيادي دارد و آنقدر نکته دارد که من فکر نکنم در بيست صفحه هم بتوانم به آن بپردازم. از شما ميخواهم آنرا ببينيد و به آن فکر کنيد. دقيقا داستان زندگي حضرت نوح است. همان مشکلاتي که در راه اثبات صحبتش با خدا به مردم داشت. اينکه خانواده اش حتي باورش نمي کردند. اينکه تنها شاهدش خدا بود. و چندصد سال سختي کشيد تا بالاخره وعده خداوند محقق شد.

آرزوها: با اينکه افراد خانواده به موفقيت و منسبت رسيده اند اما مادر از آنها مي خواهد که قبل از خواب براي خواسته هاي خود دعا کنند. خواسته مادر، نزديک شدن افراد خانواده به يکديگر است. پدر ادعا مي کند اين دعا نيست بايد خودمان انجامش دهيم. وقتي مادر مي خواهد از دعاي او آگاه شود به او مي گويد که دعاي خاصي ندارد اما وقتي که بي خوابي به سرش مي زند بر گوشه تختخواب زانو مي زند و خواسته اش را به خدا مطرح مي کند. البته قبل از آن کلي تشکر مي کند بخاطر اتومبيل، خانه، خانواده و موفقيتهاي کاري. درباره خانه مي گويد که خب خانه خيلي خوبي است که من انتخابش کردم ولي تو شرايطش را فراهم کردي که بتوانم آنرا تهيه کنم. اينها همه نکاتي است که نميتوان از آن سرسري گذشت

1. هدف داشتن در زندگي هرچند کوچک، زميني باشد و يا خيلي بزرگ و آرمانگرايانه. اين هدف است که موتور محرک انسان است

2. مرور هدفها هر روز صبح قبل از شروع کار، هر شب قبل از خواب

3. تشکر از خدابا جزييات. يعني نه فقط خدايا متشکرم بلکه دقيقا دليل تشکر را بگو. تا خدا هم بداند که تو معني نعمتش را فهميده اي و آنرا با تمام وجود درک کرده اي.

...

تا اينجا، بخشي از نوشته ام را تقديم کردم. آنقدر گيج اين فيلم شده ام که ميترسم شرط انصاف را در مورد آن رعايت نکنم.