• وبلاگ : بشكاف
  • يادداشت : عطر – فيلمي درباره تطهير علم بدون اخلاق
  • نظرات : 0 خصوصي ، 11 عمومي

  • نام:
    ايميل:
    سايت:
       
    متن پيام :
    حداکثر 2000 حرف
    كد امنيتي:
      
      
     
    + محسن حائري 
    سلام
    از مطلبتون استفاده کردم، ممنون :)
    فقط يک سوال دارم. آيا اين که دانشمندان موشهاي آزمايشگاهي را قرباني علم مي کنند، درست است يا غلط؟
    علم تا چه حد ميتواند غير اخلاقي عمل کند؟ اين سواليست که بايد به دقت به آن پاسخ داد.
    منظور من اين است که منافات داشتن «علم» و «اخلاق» در شرايط بسيار متفاوتي رخ ميدهد، حال آيا ميتوان گفت که همواره در صورت تنافي اين دو، بايد اخلاق را انتخاب کرد و بي خيال علم شد؟ يا اين که بايد آن علمي که قرار است به آن برسيم و آن درجه اخلاقي که قرار است با آن به مخالفت بنشينيم را سبک سنگين کنيم و در نهايت يکي را انتخاب کنيم؟
    طبيعي است که براي کسي که مدهوش اخلاق شده باشد، در هر شراطي اخلاق را برمي گزيند و نيز کسي که مدهوش علم شده باشد (مانند شخصيت فيلم مذکور) در هر شرايطي اخلاق را انتخاب ميکند!

    پاسخ

    سلام عليکم! راستش جواب را خدا به ما داده است در دستوراتي که به ما منتقل شده از طرف پيامبران بعنوان دين و کتاب آسماني. به ما اجازه داده شده تا جان حيوانات را بگيريم البته بدون اسراف و لذت جويي. ما حيوانات را قرباني مي کنيم به قصد تقرب به خدا. البته من در حدي نيستم که بخواهم جواب قطعي به شما بدهم. و اما اينکه علم تا چه حد مي تواند غير اخلاقي عمل کند. بازهم قرآن به ما مي گويد تزکيه و تعليم. يعني اخلاق و علم. يعني هردو باهم. يعني اگر اينها بالهاي پرواز دوتا باشند، يکي علم و ديگري اخلاق، اخلاق ناقص، باعث سقوط مي شود و علم ناقص هم همينطور. اينطور نيست که يکي به ديگري شرف داشته باشد، ظاهرا. بلکه بايد در کنار هم باشند. البته با تقدم اخلاق به علم. بازهم از کساني که استاد هر دو هستند ميخواهم که راهنماييم کنند. پيشاپيش متشکرم.